• Header 1

Joseph Oubelkas

Een onvergetelijke straf

Joseph Oubelkas is geboren en getogen in het Brabantse dorpje Raamsdonksveer. Op 24-jarige leeftijd had hij het allemaal voor elkaar. Een bijzondere moeder, een eigen IT-bedrijf, vrienden en familie. Als hij eind 2004 op zakenreis gaat naar Marokko, verandert zijn rustige leven in een ongekende nachtmerrie. Daar werd hij zonder bewijs of onderzoek veroordeeld tot tien jaar celstraf. Op dat moment veranderde zijn leven voorgoed.

Joseph werkte als controleur voor een fruitexportbedrijf in Marokko. Net als elke andere dag, stond Joseph op 23 december op om naar het werk te gaan. Wat hij nog niet wist, was dat er acht ton hasj was aangetroffen in twee bestelbusjes op het bedrijventerrein waar hij werkte. Toen hij bij het bedrijf aankwam, de commotie zag en vroeg wat er aan de hand was, werd hij meegenomen. Joseph werd ten onrechte veroordeeld tot hasjsmokkel en zat uiteindelijk 1637 dagen onschuldig vast in de gevangenissen van Marokko. Hij kwam in een wereld waarvan hij nooit had gedacht er ooit in te belanden.

Geen spijt
Als Joseph terug zou kunnen gaan in de tijd, dan zou hij ook in Marokko zijn geweest. Hij zou precies hetzelfde pad hebben bewandeld en ook weer aan de politie hebben gevraagd wat er aan de hand was. ‘Dat zou ik al helemaal doen, wetend wat er nu uit is voortgekomen’, zegt hij. ‘Misschien had mij dit moeten overkomen om er te zijn voor de mensen daar in de gevangenissen en de mensen hier nu in vrijheid. Dit is de grootste troost, maar ook de grootste beloning die ik me maar heb kunnen wensen. Ik heb er vrede mee. Maar waar ik geen vrede mee heb, is dat dit nu nog steeds andere mensen overkomt. Ik heb gelukkig ergens de kracht kunnen vinden om er sterker uit te komen en om verder te gaan.’

Maar ook geen woorden
Joseph heeft geen woorden voor het gevangenisleven. Het was natuurlijk geen pretje, maar het belangrijkste is weten hoe je daarmee omgaat. Joseph: ‘In elke mens zit een innerlijke kracht die je moet aanboren om te weten hoe je om moet gaan met dit soort situaties.’
Ook de 400 brieven van zijn moeder hebben een extra dimensie gegeven aan zijn leven en hebben hem geholpen om de gevangenis te overleven. ‘Zij vertelde mij dat ik doelen moest stellen en die doelen moest nastreven. Al je het echt wilt, dan lukt het je. Maar je moet het wel zelf doen. Dat was hard in de omgeving waar ik stond, maar ik begon te ondernemen binnen de muren en te beseffen wat ik wel had.’

Levenslessen
De moeder van Joseph heeft hem tijdens zijn gevangenschap door dik en dun gesteund. Dit heeft ze vooral gedaan door haar brieven, waarin zij vele tips en lessen meegaf aan Joseph. Maar Josephs moeder had hem al voor zijn onterechte straf voorbereid op de harde buitenwereld.
‘Toen ik een klein ventje was, moest ik altijd van mijn moeder in mijn oren knopen dat ieder mens gelijk is. Jij staat niet boven anderen en zeker niet eronder. Deze les heb ik doorgetrokken in mijn leven op school, werk en zelfs in de gevangenis. Dit was een redding. Mensen merkten aan mij dat ik ze apprecieer en waardeer als mens.’
In de gevangenis heeft Joseph geleerd dat je van goed vertrouwen mag zijn, maar niet te naïef moet zijn. Altijd scherp blijven, de omgeving verkennen en altijd kijken waar je bent, zijn eigenschappen die hij nu beheerst. ‘Als bonus krijg je dat je bewuster gaat leven, en dat is weer erg leuk!’

Een mooiere wereld
De wereld mooier achter laten dan dat je hem hebt gevonden, is de levenswijze van Joseph. Volgens Joseph kan elke mens op aarde hieraan bijdragen. ‘Als iedereen zorgt voor haar of zijn kleine kring en die zo gelukkig en happy mogelijk probeert te maken, dan zouden uiteindelijk alle kringetjes elkaar raken en zou het nog een stuk mooier zijn hier op de wereld. Mijn droom is om te blijven leven zoals ik nu leef en om van betekenis te kunnen zijn in andermans leven.’

Succes
Voor Joseph is succes: iedere dag opstaan met het gevoel dat hij zin heeft in de dag. ‘Men wordt tegenwoordig gepusht door de omgeving om succesvol te zijn. Maar je kan niet in een dag succesvol worden. Laat het lekker op je afkomen. Je mag doelen hebben, maar gun jezelf de tijd. Als het niet lukt, dan sta je gewoon weer op en loop je verder.’ Joseph heeft als doel in zijn leven om van betekenis te blijven in het leven van anderen. ‘Doelen worden niet snel vastgesteld. Het is een groeiproces en kan soms weken, maanden of zelfs jaren duren. Gun jezelf die tijd en vind datgene waar je naar zoekt.’

De liefde voor Marokko is gebleven en Joseph hoopt een keer terug te keren. Tussen alle lezingen door, schrijft Joseph nog een tweede boek. Hij hoopt dat deze aan het einde van dit jaar uitkomt.

[Kadertekst]
De Giving Back Students Community vierde op 18 januari 2013 het nieuwe jaar. Tijdens dit event gaf Joseph Oubelkas een lezing over zijn bijzondere levenservaring en zijn boek: ‘400 brieven van mijn moeder’. Ondanks alle drukte heeft Joseph tijd weten te maken voor de GBSC en voor een interview.

Wist je dat Joseph...

• Nooit vies was van werken en al vanaf zijn vijftiende vele baantjes had. Van krantenjongen, tot schoonmaker en vakkenvuller in de supermarkt?
• Iedere dag zogenaamde 'vrijheidsbewustzijnsmomentjes' inlast om al zijn zegeningen te tellen?
• Ook wel eens baaldag heeft? Dat is heel menselijk. Maar, zegt hij: ‘Laat het maar op je afkomen en geef jezelf daarna weer en schop onder je bips en ga verder!’

Tekst: Chaimae Abakhti
Beeld: Joep Rijk

© Giving Back 2013